നിയതിയും സാഹിത്യവും

ദൈവം ഓരോരുത്തരെയും ഒരു കാരണത്തോടെയാണ് സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും, വെറുതെ ഇരിക്കാതെ നമുക്ക് നൽകിയ കടമകൾ നിർവഹിക്കണമെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. പ്രാർത്ഥിച്ചും ദൈവത്തോട് അടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചും നമുക്ക് ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്തും ജീവിതലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുന്നത് നമ്മുടെ കടമയാണ്. മദ്യത്തെ ആശ്രയിച്ച ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുത്ത വ്യക്തി ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ജീവിതം പുതുക്കിപ്പണിയാതെ തന്റെ വിധിയിലെത്തുകയില്ല.

ബൈബിൾ പോലുള്ള ചില ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മനുഷ്യർ ഒരു ജോലി ചെയ്യാൻ ജനിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. എന്നാൽ രണ്ട് മൂന്ന് തലമുറകൾക്കുപോലും ജോലി ചെയ്യേണ്ടതില്ലാത്തത്ര സമ്പത്തിൽ ഒരാൾ ജനിച്ചാൽ എന്താകും? സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ജോലി ചെയ്യേണ്ട കടമ വീണ്ടും ഉയരും. മഹായാന ബുദ്ധമതം ആലയയെ കർമ്മം സൂക്ഷിക്കുന്ന ബോധത്തിന്റെ സംഭരണിയായി കാണുന്നു. ആലയയിലെ കർമ്മം ജനനം മുതൽ നമ്മുടെ പെരുമാറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നല്ലതോ മോശമോ ആയ കർമ്മത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഈ ജന്മത്തിലോ അടുത്ത ജന്മത്തിലോ പിന്നീടോ പ്രകടമാകാം. മുൻജന്മത്തിലെ കർമ്മം ഇപ്പോഴത്തെ നല്ലതും മോശവും ആയ സംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കാണാം. മരണത്തോടെ കർമ്മം അവസാനിക്കുന്നില്ല; അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ തുല്യമാകുന്നതുവരെ അത് അടുത്ത ജന്മങ്ങളിലേക്കും നീളാം. അതായത്, ജീവിതത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ആലയയിൽ ഇതിനകം അടിഞ്ഞുകൂടിയ ഭൂതകാല കർമ്മവുമായി ഒരാൾ ജനിക്കുന്നു.

സാഹിത്യപ്രകാരം, ആയുസ്സ് മുൻകാല കർമ്മം ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമായേക്കാം. അജാതശത്രു രാജാവ്, Ch’en Chen, ബോധിസത്ത്വന്മാർ എന്നിവർ ലോട്ടസ് സൂത്രം അഭ്യസിച്ചും കർമ്മം മാറ്റിയും ആയുസ്സ് നീട്ടിയതായി പറയപ്പെടുന്നു. ബുദ്ധമതത്തിൽ ഒരാൾ ഒടുവിൽ മരിക്കേണ്ടിവരുമെങ്കിലും ശരിയായ ഉപദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ കർമ്മഫലത്തിന്റെ പ്രതികരണം കുറയ്ക്കുകയും അതിന്റെ സമയം, സ്വഭാവം മാറ്റുകയും ചെയ്യാമെന്ന് പറയുന്നു. വിധി ഉറച്ചതാണെന്ന് പറയുന്ന ചില പാശ്ചാത്യ തത്ത്വചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഇത് വ്യത്യസ്തമാണ്. ബുദ്ധമതം പറയുന്നത് വേദനയുടെ കാരണം മനസ്സിലാക്കുന്നത് മാത്രം മതിയല്ല; വേദന കുറയ്ക്കുന്ന പുതിയ നല്ല കാരണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കണം എന്നതാണ്. അതിനാൽ കർമ്മം മാറ്റി ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താനും ദീർഘിപ്പിക്കാനും കഴിയും എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.

ചില പുതിയ മത ആശയങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നാം ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ദൈവം അതിന് പദ്ധതി ഒരുക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പ്രവാചകനായ യിരെമ്യാവിനോട് അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ അവനെ അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് ദൈവം പറയുന്നു. എല്ലാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചോ ഭാവിയെക്കുറിച്ചോ എന്തിന് ആശങ്കപ്പെടണം? ശിക്ഷയോ പരീക്ഷയോ രൂപത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ വരാം; അവ ദൈവത്തോട് അടുക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ നിലപാട് നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുകയാണ് പ്രധാന കാര്യം. “വിത്തതുതന്നെ കൊയ്യും” എന്നപോലെ നല്ല കർമ്മം നല്ല ഫലവും മോശം കർമ്മം മോശം ഫലവും നൽകുന്നു. സമാന വിളവിന്റെ നിയമം ചിന്തകളുടെ ഫലങ്ങൾ അവയുടെ സ്വഭാവത്തോട് സാമ്യമുള്ളവയാണെന്ന് പറയുന്നു; ചോളം ചോളം തന്നെയും മാമ്പഴം മാമ്പഴം തന്നെയും നൽകുന്നതുപോലെ. ലോകത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ, അവയുടെ പ്രവർത്തനം കാഴ്ചയിൽ ഇല്ലെങ്കിലും, ഒരു പരമശക്തിയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ഉള്ളതായി കരുതപ്പെടുന്നു.

മിക്ക സാഹിത്യങ്ങളും മതങ്ങളും ദൈവത്തിൽ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്, അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങണം, ആശാവാദിയായിരിക്കണം, കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യണം, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനുള്ള വില ഏറ്റെടുക്കണം എന്ന് പറയുന്നു. നിരാശാഭാവം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ അകറ്റാം. ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു വിധിമാതൃക ഉണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുമ്പോൾ നമുക്കുതന്നെ ചിലപ്പോൾ പരിഹാരമില്ലാത്ത പ്രശ്നത്തിൽപ്പെടാം. അതിനാൽ സഹായം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉപകാരപ്പെടുന്നതാണോ, അവരുടെ ഭാരത്തെ കൂട്ടുന്നതല്ലയോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. സ്വന്തം വിധിയുടെ ദിശയിൽ നിന്ന് തെറ്റുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായാൽ വഴിമാറ്റി ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് മടങ്ങുകയാണ് വിവേകം. പരീക്ഷണവും പിഴവും വഴി ദൈവം വരച്ച പദ്ധതി പിന്തുടരാൻ പഠിച്ച് ഒടുവിൽ ദൈവികതയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.