தலைவிதியும் கிஸ்மத்தும்

இஸ்லாமிய மதத்தில் கிஸ்மத் என்பது அல்லாஹ்வின் விருப்பம் என்று பொருள்; வாழ்க்கைக்கான தெய்வீகத் திட்டம் கிஸ்மத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்று மக்கள் நம்புகிறார்கள். மறுபுறம், ஒருவரின் செயல்களுக்கு ஏற்ப அவரே தனது தலைவிதிக்குப் பொறுப்பானவர் என்றும் உரை கூறுகிறது. ஒரு கருத்துப்படி நமது செயல்களின் மூலம் தலைவிதியை மாற்றலாம்; மற்றொரு கருத்துப்படி தலைவிதி முன்கூட்டியே நிர்ணயிக்கப்பட்டதால் மாற்ற முடியாது என்பதே இங்கு காட்டப்படும் அடிப்படை வேறுபாடு.

சுதந்திர விருப்பத்தின் அடிப்படையில் குற்றம் செய்தவர்களை சட்ட அமைப்புகள் தண்டிக்கின்றன; முதலாளித்துவம் முயற்சியையும் தொழில் முனைவையும் பாராட்டுகிறது. நமது அன்றாட செயல்கள் அனைத்தும் நாம் எடுக்கும் முடிவுகளிலிருந்து தொடங்குகின்றன; ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டு செயல்படுத்தப்பட்ட பிறகு அது வேறு விதமாக நடந்திருக்க முடியாது. கப்பலின் பாதுகாப்பான பயணத்திற்கு கப்பல் தலைவர் பொறுப்பானவர்; ஆனால் கப்பலின் மீது அவர் கொண்டிருப்பது உடல் மற்றும் இயந்திர கட்டுப்பாடே.

கப்பலின் பாதுகாப்பை நிர்ணயிக்கும் வெளிப்புற காரணிகள் இன்னும் உள்ளன என்பதை நாம் பலமுறை கவனிக்கவில்லை. அதுபோல நமக்கெல்லாம் சுதந்திர விருப்பம் உள்ளது; ஆனால் அது உயர்ந்த சக்தியுடன் சேர்ந்து செயல்படுகிறது என்றும், அந்த வெளிப்புற காரணியையே விதி அல்லது தலைவிதி என்று அழைக்கிறோம் என்றும் உரை கூறுகிறது. ஒவ்வொரு விருப்பச் செயலும் இல்லையெனில் நிகழ்ந்திருக்கும் விஷயத்தை மாற்றுகிறது. நேர்முகத் தேர்வுக்கு செல்லும் ஒருவரிடம் சிரித்தபடி «காலை வணக்கம்» கூறுவது அவரை ஊக்குவித்து மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கவும், மற்றவர்களிடம் அன்பாக நடக்கவும் காரணமாகலாம். இவை அனைத்தும் ஒரு எளிய வாழ்த்திலிருந்து தொடங்கலாம்.

கிஸ்மத் நல்ல செயல்களையும் கெட்ட செயல்களையும் குறிப்பிடினாலும், அது பொதுவாக நேர்மறையான சொல்லாக கருதப்படுகிறது. கர்மா நமது செயல்களே தலைவிதியைத் தீர்மானிக்கின்றன என்று கூறுகிறது; கிஸ்மத் தானே தலைவிதி என்று கூறப்படுகிறது. நாம் கேட்டவற்றையும் நமது பார்வையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு விஷயங்களைப் பார்க்கிறோம்; ஆனால் அவை உண்மையில் உள்ளபடி பார்க்காமல் போகிறோம். எதிர்மறை ஒன்று இருப்பதால் மட்டுமே நேர்மறை என்பது நேர்மறையாக உணரப்படுகிறது; அதனால் எதிர்மறையும் நேர்மறையாக மாற முடியும். பல முஸ்லிம்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் நடக்கும் அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் விருப்பப்படி நடைபெறுகின்றன என்றும், அந்தச் சம்பவங்களுக்காகவே அவர்கள் விதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்றும் நம்புகிறார்கள்.

அனைத்தையும் அல்லாஹ் நேரடியாக முடிவு செய்கிறார் என்பது தவறான புரிதல் என்று உரை கூறுகிறது. அல்லாஹ் முடிவு செய்வது இரண்டு விஷயங்கள் மட்டுமே—பிறப்பு மற்றும் மரணம்—மற்றவை அனைத்தும் தனிநபரின் சுதந்திர விருப்பத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன என்று அது விளக்குகிறது. இந்தக் கருத்துப்படி நமது தலைவிதியை அல்லாஹ் கட்டுப்படுத்தவில்லை; நாமே கட்டுப்படுத்துகிறோம். என்ன நடக்கும் என்பதை அல்லாஹ் அறிந்திருந்தாலும், நல்ல பாதையும் கெட்ட பாதையும் மட்டும் காட்டுகிறார்; எந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்பது நமது சுதந்திர விருப்பம்.

சில நேரங்களில் திடீரென நமது பிரச்சினைகளுக்கு ஒரு தீர்வு கிடைப்பது அதிசயமாகத் தோன்றும். இதனை உரை Providence என்று அழைக்கிறது; அதாவது பூமியிலுள்ள நமது தேவைகளை கடவுள் கவனிக்கிறார் என்ற கருத்து, ஆனால் அதை நாம் பெரும்பாலும் உணரவில்லை. பூமியிலுள்ள தேவைகளை கவனிக்காமல் விடுவதற்கு Providence-ஐ காரணமாகக் கூறக் கூடாது; சில சமயம் விதி உதவினாலும் நமது சுதந்திர விருப்பத்தை பயன்படுத்த வேண்டும். அதிர்ஷ்டத்தை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது மட்டுமே மதிப்பிட முடியும்; அது எல்லோருக்கும் ஒன்றாக இருக்காது, சிலருக்கு சாதகமாகவும் சிலருக்கு இல்லாமலும் இருக்கலாம்.

ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில், வெவ்வேறு இயல்புகளுடன் பிறந்து வெவ்வேறு வாழ்க்கை முறைகளை நடத்துகிறோம். நாமெல்லாம் வெவ்வேறு பாதையில் நடக்கிறோம்; அந்தப் பாதையில் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்களையும் நாம் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறோம் என்று உரை கூறுகிறது. பிறரின் அதிர்ஷ்டத்தைப் பொறாமைப்படுவது பயனற்றது; நமது பாதையில் நாம் நல்ல காரணத்திற்காக நடக்கிறோம் என்பதை அறிந்து அதைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்த கவனம் செலுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு மனிதனும் வாழ்வதற்காகப் பிறக்கிறான்; வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பமே மனிதனின் அடிப்படை ஆசை. இந்த ஆசை பல்வேறு வழிகளில் விதியைத் தாண்ட முயல்கிறது.