విధి

ఇది మన జీవితంలోని సంఘటనలు, మనం తీసుకునే నిర్ణయాలు, ఎవరితో జీవితం గడుపుతామన్న విషయాలపై గాఢ ప్రభావం చూపుతుంది. అందువల్ల ప్రతి వ్యక్తి జీవితాన్నీ, దాని ద్వారా మొత్తం సమాజాన్నీ ఒక దేశాన్నీ ప్రభావితం చేస్తుంది.

అందువల్ల దుర్విధి కలిగిన వ్యక్తి ఒక దేశాన్ని లేదా సమాజాన్ని పాలిస్తే, ఆ సమాజం లేదా దేశం మరిన్ని కష్టాలను ఎదుర్కొనే పరిస్థితి ఏర్పడవచ్చు. వ్యక్తి తన విధిలో మార్పు తీసుకురాగల ముఖ్యమైన మార్గం ఆధ్యాత్మిక సాధన; ప్రతి ఒక్కరి విధి తీవ్రతకు అనుగుణంగా అనుసరించాల్సిన ఆధ్యాత్మిక సాధన స్థాయీ మారుతుంది. జననం, వివాహం, తీవ్రమైన వ్యాధులు, ప్రమాదాలు, మరణం వంటి జీవితంలోని ప్రధాన సంఘటనలను విధి నిర్ణయిస్తుంది అని భావించినప్పుడు, ఎవరికైనా చెడు విధి ముందే నిర్ణయించబడితే దాని ప్రభావాలను అధిగమించడానికి లేదా తగ్గించడానికి ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకత్వమే మార్గమని పరిగణిస్తారు. అందువల్ల ఈ భావన విశ్వంలోని స్థిరమైన సహజ క్రమంపై ఆధారపడింది.

విశ్వంలో లేదా ఒక వ్యక్తి జీవితంలో జరిగే ఏ సంఘటనైనా, అది పెద్దదైనా చిన్నదైనా, కేవలం యాదృచ్ఛికంగా జరగదు; ప్రతి వ్యక్తి జీవితంలో ఆ సంఘటనకు చోటు కల్పించింది విధియేనని భావిస్తారు.

మనకు కనిపించే అతి చిన్న విషయాలు, వినిపించే చిన్న శబ్దాలు కూడా ఇందులోకి వస్తాయి. విధి కేవలం మూఢనమ్మకం కాదు; దానికి బలమైన మానసిక ఆధారమూ ఉందని భావిస్తారు. పువ్వు వికసించి వాడిపోవడం, మనిషి జన్మించి మరణించడం వంటి ప్రతి చిన్న సంఘటన జరగాల్సినదిగా నిర్ణయించబడిందని భావిస్తారు; దాని పరిమాణాన్ని పరీక్షించి లేదా కొలిచి తీర్పు చెప్పలేము. కష్టపడి పనిచేసినా విషయాలు తీవ్రంగా చెడిపోయే సమయాల్లో విధి ఒక మానసిక ఔషధంలా పనిచేసి, ముందే నిర్ణయించబడిన ఉపశమనంలా కనిపిస్తుంది. అసూయ, కోపం, ప్రతీకారం వంటి కారణాల వల్ల వచ్చే ప్రతికూల భావాలతో పాటు మన సానుకూల భావాలను కూడా అర్థం చేసుకునేందుకు ఇది ఒక మార్గంగా ఉంటుంది. చాలాసార్లు విధి మరియు కఠిన శ్రమను ఒకే నాణెం రెండు వైపులుగా భావిస్తారు, ఎందుకంటే మన విధి మన శ్రమ స్థాయిని ప్రభావితం చేస్తుంది. కష్టపడి పనిచేసేవారికి విజయం ఎప్పుడూ దగ్గరలోనే ఉంటుందని, వారి నక్షత్రాలు ప్రకాశవంతంగా ఉంటాయని భావిస్తారు; తక్కువగా శ్రమించే వారి నక్షత్రాలు మసకగా ఉంటాయని, కఠిన శ్రమతో మాత్రమే అవి ప్రకాశిస్తాయని చెబుతారు.

జీవితం గురించి దృక్కోణాలు పాశ్చాత్య మరియు ప్రాచ్య ప్రపంచాల్లో భిన్నంగా ఉంటాయి. పాశ్చాత్య దృక్కోణం ప్రకారం మన జీవితం లో మన విధిని నియంత్రించగలము లేదా మార్చగలము; చివరికి మన జీవితంలో జరుగుతున్నది లేదా జరగబోయేది మన స్వంత ఎంపికే. ప్రాచ్య దృక్కోణం ప్రకారం ప్రతి వ్యక్తి జీవితంలో జరిగేది మన నియంత్రణలో ఉండదు; అన్నీ ముందే నిర్ణయించిన ప్రణాళిక ప్రకారం జరుగుతాయి, మనం నటుల పాత్ర మాత్రమే పోషిస్తాము. అయితే ఈ రెండూ పూర్తిగా సరైనవి కావు. ఆధ్యాత్మిక శాస్త్ర దృక్కోణంలో మన జీవితంలో 65% భాగాన్ని విధి ప్రభావితం చేస్తుంది; మిగిలిన 35% మన స్వచ్ఛంద చర్యపై ఆధారపడుతుంది. విధి మన చర్యలు, కర్మలపై ఆధారపడుతుంది కాబట్టి, ఆ 65%ను 35% స్వచ్ఛంద చర్య ద్వారా సరిచేయవచ్చు లేదా అధిగమించవచ్చు, ముఖ్యంగా ఆధ్యాత్మిక సాధనలో పాల్గొనడం ద్వారా. కాబట్టి విధిపైనే ఆధారపడేవారు జీవిత పరిస్థితులపై తమకు నియంత్రణ లేదని, అన్నీ మార్చలేని స్థిరమైన సంఘటనల శ్రేణి ప్రకారం జరుగుతున్నాయని భావిస్తారు; స్వచ్ఛంద చర్యను నమ్మేవారు తమ చర్యలను నియంత్రించి, తమ విధిని చేరడానికి వివిధ మార్గాలను ఎంచుకుంటారు.

విధిని జయించడానికి లేదా దాని నుండి స్వతంత్రం కావడానికి రెండు మార్గాలే ఉన్నాయి. ఒకటి, ఈ విధి ఎవరికోసం ఉందని ప్రశ్నించి, విధికి బంధించబడేది అహంకారం మాత్రమే, నిజమైన ఆత్మ కాదు, అహంకారానికి స్వతంత్ర ఉనికీ లేదని గ్రహించడం. రెండవది, తన అసహాయతను గ్రహించి, ప్రభువుకు సంపూర్ణంగా సమర్పించుకొని, ఆ భావాన్ని ఎల్లప్పుడూ నిలుపుకుంటూ అహంకారాన్ని తొలగించడం. భక్తుడు ప్రభువు నుండి ఇది లేదా అది కోరుకుంటూ ఉన్నంతకాలం సమర్పణ సంపూర్ణం కాదు.

విధిని రెండు విధాలుగా చేరుకోవచ్చు. మొదటిది, మీకు అందుబాటులో ఉన్న వివిధ విధులను అధ్యయనం చేసి, వాటిలో ఏదో ఒకటి మీకు నిర్ణయించబడలేదని తెలిసితే, పక్కకు తప్పుకొని అహంకారాన్ని లేనిదిగా చేయడం లేదా దానిని విధికి లోబరచడం. రెండవది, తన అసహాయ స్థితిని గుర్తించి, అవసరాన్ని కోరుకుంటూ ప్రభువుకు పూర్తిగా సమర్పించుకొని, అహంకారాన్ని పక్కన పెట్టి తొలగించడం. నిజమైన సమర్పణ అనేది ప్రేమ కోసం మాత్రమే దేవుణ్ణి ప్రేమించడం; మరేదైనా ప్రయోజనం కోసం కాదు, విముక్తి కోసం కూడా కాదు. ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో భక్తితో అహంకారాన్ని తొలగించినప్పుడే విధిపై విజయం సాధ్యమవుతుంది. «ఏది విత్తితే అదే కోయాలి» అన్న సామెతలా, మంచి పనుల ఫలం సుఖం, చెడు పనుల ఫలం దుఃఖం. మంచి పనులు చేసే వ్యక్తి పుణ్యాన్ని, సౌభాగ్యాన్ని పొందుతాడు; సోమరి తన స్థానం కోల్పోయి చెడు ఫలాన్ని పొందుతాడు, గాయంలో క్షార పదార్థాన్ని పోసినట్లుగా. ఈ విధంగా స్నేహితులు, సంపద, అన్ని మంచి విషయాలు విధి వల్ల మాత్రమే కాదు, వ్యక్తిగత శ్రమ వల్ల కూడా తరతరాలకు చేరుతాయి; అలాగే మరణానంతర జీవితం కూడా స్వర్గం లేదా నరకం రూపంలో నిర్ణయించబడుతుందని భావిస్తారు.