Tadhana at ang Pagwawasto Nito

Kaya maaaring tingnan ang lahat bilang resulta ng isang nakikita o hindi nakikitang kaisipan. May paniniwalang ang Diyos ang nagtatakda ng ating tadhana at kailangan nating sundin ang kanyang landas upang maabot ito nang may mas kaunting paghihirap. Gayunman, hindi maaaring sisihin ang Diyos sa lahat ng sakit sa buhay; ang sarili nating mga pagpili ay nakaaapekto rin sa direksiyon ng ating buhay at tayo ang may pananagutan sa mga ito.

Madalas na nananatiling mayaman ang mga mayayaman dahil alam nila ang ilang lihim ng tagumpay na hindi pa alam ng iba. Ngunit hindi ibig sabihin nito na nakatakdang manatiling mahirap ang mga mahihirap; minsan ay kakulangan lamang sa kaalaman ang problema. Kapag hindi maayos ang takbo ng mga bagay, hindi ito laging dahil sa malas o kapalaran kundi maaaring dahil sa kakulangan ng karunungan at edukasyon na nakukuha sa karanasan. Narito tayo ngayon dahil dinala tayo rito ng ating mga iniisip, at bukas ay mapupunta tayo kung saan tayo dadalhin ng mga susunod na kaisipan. Kaya makabubuting mag-isip gaya ng isang nagtatagumpay at pagbutihin ang kalagayan ng buhay.

Kapag sapat na ang ating kapanahunan upang gabayan ang sariling tadhana, mabuting gumawa ng malinaw na ruta patungo sa napiling layunin. Hindi kayang paghusayan ng isang tao ang lahat nang sabay-sabay, kaya kailangan ang pokus at disiplina. Kung nais maging artista, dapat maghanda bago ang audition. Kung walang sapat na paghahanda, mas malaki ang posibilidad ng kabiguan. Habang mas marami tayong nalalaman tungkol sa isang bagay, mas mataas ang posibilidad ng tagumpay at mas kaya nating hubugin ang ating tadhana. May mga pangyayari na tila nakasulat na, ngunit kayang baguhin ng malayang kalooban ang direksiyon. Maaaring tingnan ang tadhana bilang dalawang pagpipilian.

Malinaw na may mga pagpipilian kahit sa mga bagay na tila naisulat na. Kailangan nating pumili ayon sa sarili nating kalooban. Hindi permanenteng nakapirmi ang pagpiling iyon; maaari natin itong baguhin sa pamamagitan ng pagsisikap. Kung nagkamali sa simula, may natututuhan tayong karunungan. Kung ayaw nating pumunta sa puntong A at nais makarating sa puntong B, kailangan ang ibang uri ng pagsisikap, disiplina at debosyon sa Diyos. Sa panahong ito, maaari tayong subukin sa pamamagitan ng tensiyon, pagkabalisa at iba pang kahirapan, at kailangan nating manatiling matatag. Kapag nalampasan natin ang mga pagsubok, maaari nating marating ang puntong B.

Ang haba ng buhay ng isang tao ay maaaring maging halimbawa kung paano naaapektuhan ng nakaraang karma ang kasalukuyan. Binabanggit sa kasaysayan sina Haring Ajatashatru, Ch'en Chen at mga bodhisattva na sinasabing nagpahaba ng buhay sa pamamagitan ng Lotus Sutra at pagbabago ng karma. Ayon sa konseptong Budista ng pagbabago ng tadhana, ang mga kilos upang itaguyod ang tamang aral ay maaaring magpababa sa karmic na ganti at magbago sa oras at kalikasan ng epekto nito. Hindi ito kapareho ng ilang pilosopiyang Kanluranin na naniniwalang nakapirmi ang tadhana. Sa pilosopiyang Budista, hindi sapat na maunawaan lamang ang sanhi ng pagdurusa; kailangan ding lumikha ng mga bagong positibong sanhi na makababawas dito.

Kung tila nakalaan sa atin ang mahaba at mayamang buhay ngunit gumagawa tayo ng maraming masamang gawain, maaaring hindi na kailangang hintayin ang susunod na buhay upang maranasan ang masamang karma; sa buhay na ito pa lamang maaari nang mawala ang kayamanan at umikli ang buhay. Gayundin, ang isang mahirap na tila nakatakdang manatiling mahirap ay maaaring makagawa ng mabuting karma sa pamamagitan ng mabubuting gawa at magkaroon ng mas mahaba at mas masaganang buhay. Sa dalawang sitwasyon, ang mabuti at masamang gawa ay nagsisimula sa mga kaisipan. Ang nararanasan natin ngayon ay maaaring may kaugnayan sa mga gawain sa nakaraang buhay, ngunit hindi nito kinakailangang itakda nang permanente ang ating tadhana dahil maaari pa itong mabago ng kasalukuyang mga iniisip.