Tadhana at Suwerte

Ngunit maaari nga bang mangyari ang lahat ng ito? Kung maaari, hindi kaya hindi lamang ito nangyayari dahil hindi tayo sapat na nagsisikap? May mga kultura at pilosopiya na nagsasabing ang kaligtasan at kasaganaan ng mga tao sa kabihasnang Hellenistic, at maging ang kabuuang suwerte ng isang lungsod, ay minsang itinuturing na ganap na nakasalalay sa diyosang si Tyche na dati ay hindi gaanong kilala.

Ang mga taong tunay na nagsisikap nang husto upang maabot ang kanilang layunin ay maaaring makamit ito sa isang yugto ng kanilang buhay, samantalang ang mga taong hinahayaang lumipas ang oras nang walang direksiyon ay maaaring hindi kailanman makarating sa kanilang mithiin at maaari pang mapunta sa kahirapan. Dito lumilitaw ang tanong kung sino talaga ang nagtatakda ng ating tadhana—ang Diyos ba? Gayunman, dapat ding kumilos ang bawat tao na para bang siya ang sumusulat ng sarili niyang tadhana at suwerte, sapagkat may mga panahong tila hindi nasasagot ang ating mga panalangin at nakararanas tayo ng hindi magandang kapalaran. Pinaniniwalaang nilikha ng Diyos ang bawat isa sa atin na may mabuting tadhana at natatanging mga katangian. Bawat isa ay may sariling pagkakakilanlan, at tungkulin nating tuklasin ito, unawain ang layunin kung bakit tayo nilikha sa mundong ito, at magsikap upang maabot iyon. Ang pagtuklas sa tunay na dahilan ng ating pag-iral sa uniberso at ang paggawa tungo sa layuning iyon ay mahalagang pananagutan. Kahit hindi laging ganap ang resulta, mas malaki ang pagkakataong magtagumpay ng mga taong tunay na nagsisikap.

May dalawang panig ang bawat tao. Gaano man kalakas ang isang tao, mayroon pa ring mas mahinang bahagi na natatakot sa pagkatalo at maaaring magpababa ng tiwala sa sarili. Kapag nababawasan ang kumpiyansa, maaaring umasa nang labis ang isang tao sa panlabas na mga salik, tulad ng isang organismong umaasa sa iba upang mabuhay. Gayundin, may mga taong pinipiling pumikit at maghintay na ang suwerte o isang mas mataas na kapangyarihan ang kumilos para sa kanila sa halip na magsikap nang husto. Kapag nagkakamali ang mga pangyayari o kapag sa anumang dahilan ay hindi na gumagana sa tamang direksiyon ang isip at puso, maraming tao ang nananalangin sa Diyos at umaasang may isang tao o kapangyarihang sobrenatural na magpapaling ng gulong ng suwerte sa kanilang panig. Sa ganitong paraan, maaari tayong tumatakas sa realidad o sa pagkatalo at naghahanap ng kaginhawahan sa anino ng isang mas mataas na kapangyarihan habang naiimpluwensiyahan ng mga haka-haka tungkol sa nakatakdang malas. Mahusay tayong pumuna sa iba, ngunit pagdating sa sarili nating mga usapin ay madalas nating hindi masuri ang ating mga pagkakamali at magsikap na itama ang mga iyon; sa halip ay naghihintay tayo ng magandang suwerte.

Ang basta paghihintay na biglang dumating ang suwerte o magandang kapalaran ay hindi matalinong paraan sapagkat maaari itong humantong sa takot at sa huli ay sa pagkatalo. Minsan ay tinuturuan tayo ng lipunan na matakot, at lalo pang pinatitibay ng mga panlipunan at panrelihiyong bawal ang takot na ito. Kaya kapag may maling nangyayari, maaari tayong lumayo sa problema at tiisin ang sakit sa halip na harapin at pagtrabahuhan ang hadlang. Hindi kailangang ipaubaya sa Diyos ang pananagutan sa lahat; mas mahalagang harapin nang direkta ang problema at subukang malampasan ito. Ang malas ay maaaring bunga ng ating sariling kakulangan sa kaalaman o ng isang malinaw o nakatagong sanhi. Kaya responsibilidad ng bawat tao na humanap ng solusyon sa mga problema sa halip na isisi ang lahat sa mga ideyang gaya ng tadhana at kapalaran.

Ang pagbibigay-kahulugan sa tadhana sa pamamagitan ng suwerte ay higit pa sa isang simpleng paraan ng pamamagitan. Maaari itong gawin sa pamamagitan ng pag-aaral ng isang simbolikong wika na binubuo ng mga simbolo at arketipo upang unawain ang nakaraan, kasalukuyan at hinaharap ng buhay ng tao, kabilang ang panlipunan at personal na buhay. Ang mga ganitong paraan na nauugnay sa suwerte ay pinaniniwalaang tumutulong sa atin na dalhin ang buhay sa direksiyong itinuturing na angkop sa ating mga bituin at palatandaan. Maging sa makabagong mundo ngayon, patuloy pa ring binibigyang-kahulugan ang mga tanda, pangitain, pagkakataon at likas na pangyayari, na nagpapakitang mahalaga pa rin ang papel ng kasaysayan.

Ang pagtakas sa realidad at patuloy na pagkabigo sa buhay ay tiyak na makaaapekto sa mga susunod na salinlahi. Kung hindi natin sila mabibigyan ng maayos na edukasyon, tirahan o pagkain, maaari tayong magkaroon ng pananagutan sa kanilang kahirapan kahit wala silang kasalanan. Kaya mas makabubuting huwag lamang hintayin na dinggin ng Diyos ang ating mga panalangin at ibuhos ang biyaya ng suwerte, kundi subukang hubugin ang sarili nating suwerte at tadhana; mas malaki ang pagkakataong magtagumpay ng mga taong kumikilos sa ganitong paraan. Mula ngayon, maaari nating piliing huwag lang manalangin na ang Diyos ang sumulat ng ating kapalaran, kundi tuklasin ang sariling kakayahan at pagtrabahuhan ito upang maabot ang ating tadhana. Hindi pare-pareho ang buhay ng lahat: may mga pagkakataong dumarating ang tagumpay nang hindi inaasahan, at may mga pagkakataon ding nabibigo tayo kahit ibinigay na natin ang pinakamahusay na pagsisikap. Iniisip nating mababago at makokontrol natin ang tadhana sa pamamagitan ng sipag, ngunit marami ring halimbawa ng kabiguan. Dapat nating maunawaan na hindi rin dumarating ang tagumpay kung nagsisikap tayo nang husto para sa maling bagay o sa maling paraan. Maraming pangyayari sa buhay ang maaaring maimpluwensiyahan sa isang yugto ng mga bagay na tila naitakda o naisaayos na, na para bang may espesyal na kodigo ng tadhana na maaari pa ring magbago. Gayunman, personal na pagpili pa rin kung maniniwala tayo sa tadhana ng ating buhay at sisikaping tuklasin ito. Sa pag-unawa sa ating tadhana, piliin natin ang tamang landas upang maabot ito habang iniiwasan ang mga hadlang.